Deze website maakt gebruik van cookies

Griekse mythologie

De Griekse mythologie is het lichaam van mythen en leringen die behoren tot de oude Grieken, met betrekking tot hun goden en helden, de aard van de wereld, en de oorsprong en het belang van hun eigen cultus en rituele praktijken. Het was een deel van de religie in het oude Griekenland. Moderne geleerden verwijzen naar en bestuderen de mythen in een poging om licht te werpen op de religieuze en politieke instellingen van het oude Griekenland en zijn beschaving, en om inzicht te krijgen in de aard van het maken van mythen zelf. De Griekse mythologie heeft een grote invloed gehad op de cultuur, kunst en literatuur van de westerse beschaving en maakt deel uit van de westerse erfenis en taal. Dichters en kunstenaars uit de oudheid tot nu hebben hun inspiratie gehaald uit de Griekse mythologie en hebben de hedendaagse betekenis en relevantie in de thema's ontdekt. ​​Achilles en Penthesileia door Exekias, c. 540 voor Christus, British Museum, Londen. De Griekse mythologie is expliciet belichaamd in een grote verzameling verhalen en impliciet in Griekse representatieve kunsten, zoals oude vaasschilderijen en votief geschenken. De Griekse mythe probeert de oorsprong van de wereld te verklaren en beschrijft de levens en avonturen van een grote verscheidenheid aan goden, godinnen, helden, heldinnen en mythologische wezens.

Leeftijd van goden en stervelingen

Het overbruggen van de leeftijd waarop goden alleen leefden en het tijdperk waarin de goddelijke inmenging in menselijke aangelegenheden beperkt was, was een overgangsperiode waarin goden en stervelingen zich samen bewogen. Dit waren de begindagen van de wereld toen de groepen meer met elkaar vermengden dan later. De meeste van deze verhalen werden later verteld door Ovid's Metamorphoses en ze zijn vaak verdeeld in twee themagroepen: verhalen over liefde en verhalen over straf.

Vieringen

Gebeurtenissen die belangrijk zijn zoals landbouwfeesten werden gevierd door middel met rituele spelen er werden daar liederen gezongen met daar omheen speciale optochten waarbij in de optocht de mensen maskers droegen met het gezicht van een god van een van de goden. Uit de optochten met de maskers is er later de Griekse tragedies en komedies uit ontstaan. Als er belangrijke beslissingen gemaakt moesten worden vroegen ze vaak om raad. Dat gebeurd dan in de tempel in Delphi om aan een orakel een raadgevende uitspraak te vragen van de goden.

Herkomst van de wereld en de goden

"Myths of Origin" of "creation mythes" vertegenwoordigen een poging om het begin van het universum in de menselijke taal te verklaren. De meest geaccepteerde versie in die tijd, hoewel een filosofisch verslag van het begin van de dingen, wordt door Hesiodus in zijn Theogonie vermeld. Hij begint met Chaos, een gapend niets. Uit de leegte ontstonden Gaia (de aarde) en enkele andere primaire goddelijke wezens: Eros (liefde), de afgrond (de Tartarus) en de Erebus. Zonder mannelijke hulp gaf Gaia geboorte aan Uranus (de Hemel) die haar daarna bevruchtte. Uit die verbintenis werden eerst de Titanen geboren - zes mannen: Coeus, Crius, Cronus, Hyperion, Iapetus en Oceanus; en zes vrouwtjes: Mnemosyne, Phoebe, Rhea, Theia, Themis en Tethys.